دلتنگ ...

قلبم تاپ تاپ می کرد زودتر در اغوش زحمت کشش محو شوم ...

دلتنگ ...

دلتنگ بوسه های پدر ...

دلم برای های های خنده هایش قنج میرفت و قند بود که میساباندن برای نگاه پر از اشتباق و عشقش ...

مادرم اشک میریخت ...خواهرم ایستاده بود و مظلومانه مرا می پایید ...

رسیدم و دویدم سمت اتاقش ... همه جا سیاهی بود ...

او نبود ... رفته بود ...

ب ا ب ا رفته بود ...

ب ا ب ا نبود ...

**********

صدای بوق ممتد می آمد و بند نه ... همه چیز گنگ و نامفهوم ... اشکال تار و به هم چسبیده با کششی چندش آور در حرکت بودند ... رنگ نبود دنیا شده بود تنالیته های خاکستری... سرد ...

موهایم را با مشت گرفتم و سرم را محکم به دیوار ک و ب ی د م ...

لیوان آب و رنگم را فشردم و در سرم شکاندم ...خون بود که از سرم فرار می کرد ...

خون بود و بوق ممتد

خون بود و صدای در و جیغ مادر ...

**********

بالای تلی از خاک ایستاده بودم و به جماعت اطرافم می نگریدم کسی نبود که اشک نریزد ... دنیا بود که دور سرم می چرخید و شواهد عینی ام خبری از فاجعه ای عظیم می داد که باور کردنش کار من نبود ... کار هیچکس نبود ...

دنیا می چرخید و من هم ... هنوز مشتم را از موهایم باز نکرده بودم و سعی داشتم از جا بکنمش اگر شد ... آدم ها به هم وصل بودند ...

اشک نداشتم اما خم شده بودم و با چشمانی دریده به این و آن نگاه می کردم و احساس میکردم الان است که چشمانم از حدقه بیرون بزنند ... . سر می چرخاندم به راست ... در کثری از ثانیه بر میگشتم به چپ ... تک تک چهره ها را از نظر گذراندم و نمیدانم که بود مرا تکان می داد و گاهی سیلی می زد و گاهی در آغوش می گرفت ...

به دنبال پدر بودم ... طاقتم طاق شده بود و میگفتم دیگر تمام است و فریاد می زدم : من تنها شدم تو فقط مرا دوست داشتی ... فقط تو ... ! به دوست داشتن تو فقط ایمان داشتم ... من تمام شدم ...

نفسم حبس شده بود و به خِت خِت افتاده بودم و داشتم خفه می شدم ...

عرق سرد ...

از خواب پریدم ... .

***********

دویدم و رفتم و از لای درِ اتاق نگاهش کردم ... موهایش را برای من سفید کرده بود ...

چقدر دوستش داشتم و چقدر زندگی بی او محال بود ...

رفتم کنارش و با لبخند نگاهم کرد و دستی به موهایم کشید و با بغض گفتم : می ترسم .... خواب بد دیدم ...

در اغوشم گرفت و مرا غرق بوسه کرد ... : جانِ بابا ... من کنارتم ... !

...

...

عدم حضور...