مدتیست مدام دل دل میکنم که وقتی آزاد شود و بتوانیم چندی بنشینم و برای خودم چیزهایی بنویسم . مینوشتم اما نوشتن اینگونه با فراق بال کجا و در ذهن خود مدام جمله بندی کردن و ثبت نکردن کجا ! مدتیست فکر میکنادامه مطلب

در تراس طبقه چهارم خابگاه اقاقیا روی صندلی پلاستیکی خاکستری نشسته بود و به چراغ های زیادی که از دور برایش چشمک میزدند نگاه میکرد . وبلاگ آرامش کلمه داشت .(البته اگر درو وا نمیکردن و با تلفن همراهشون شروع به فک زادامه مطلب

داشتیم میگفتیم . . . شمع هایم در حالتی هستن که انگار برای زنده ماندنشان و کاری که انجام میدهند میجنگن . ( نمیدونم چرا یهویی دلم خواست بقیه شو چینی بنویسم ولی متاسفانه چینی بلد نیستم ) انقد شمع روشن کرادامه مطلب

آدم ها عجیب آدم ها غریب ...دقیقا دو ماه و اندیست که در حال تجربه ی زیستن در میان آدم هایی متفاوت ام . تجربه ی جالبی اما بسیار سخت و کمی غیرقابل تحمل است ... زیستن با انسان هایی افسرده ، مغموم و بی هدف ...وگاهی بسیار هیجان زده با انگیزه و شاد.زیستن با کسانیکه میگویند خدا نیست اما نمیگویند چرا ؟ صرفا تحت تاثیر گفته ها و شنیده هایشان حرف هایی میزندد که چیستی و چرایی اش را نمی دانند . *این ها اصلا نمیدانند چه میگویند ... میگویند من از فلانی بدم می آید بدون آنکه بدانند او کیست ؟ می گویند من از طبیعت بیجان متنفرم اما بدون آن که تلاشی در جهت برپایی این مهم کرده باشند . آن ها بدونِ هیچ فکری سخن می گویند بدونِ هیچ عقیده ای اظهار نظر می کنند و بدون هیچ دغدغه ای رویا پردازی !!من فکر می کنم بدون کشف بدی ها و بدون شناخت غم ، خوبی و شادی ای وجود نخواهد داشت و به عقیده ی من بدیها خوبی ها را به وجود آورده اند پس چرا انسان باید خودش را مجبور کند که ادم خوبی باشد ؟ چرا نباید با آن چه که هست زندگی کند و سپس بعد از شناخت بدی هایش خوبی هارا جایگزین کند ؟چرا انسان نباید منفی نگر باشد مگر منفی نگر بودن تا یک جایی باعث و بانی تولید خوبی نمیشود ؟* آیا انسان خداست ؟ شیطان خداست ؟ یا خدا خداست ؟ شیطان چیست ؟ انسان چیست ؟ انسان خود خداست و انسان شیطانست ؟ خدا یعنی اجتماع خوبی و شیطان ینی اجتماع بدی و این دو آادامه مطلب

+ بانو بیاحرف هایی در سینه دارم که باید با تو بگویم هر چند که بر همه ی آن ها واقفی ... !بانو بیا... اینجا ... در فراموش خانه ای ابدی ، کنج نمناک نگاهی نشسته ام ... !بانو تو خود میدانی که از همه حتی از خود فراری هستی ... تو خود میدانی هیچ کس را جز او دوست نداری و می اندیشی که خود را هم دوست نداری ، پادامه مطلب

دلم گرفته . این روزا که دیگه مهرنگار نمیرم تقریبا غیر از اوایلش هر روز با مادرم حرفم میشه و عین بیشعورا باش بد حرف میزنم . منی که ادعا میکنم احترام قائلم برای دیگران عین یه بیشعور احمق به کسی که بزرگم کرده بی احترامی میکنم .حقی نداره در قبال تصمیم گیری برای من و آینده م . باید بفهمه من یک شخصیت کاملادامه مطلب

انزوا تاريخ : چهارشنبه ۱۷ خرداد ۱۳۹۶ | 1:2 | نویسنده : بانوی عدم وقتی وارد دنیای هنر شدم تصمیم گرفتم خودم را با هیچ مسئله ای دخیل نکنم ، درویش مسلکانه انزوا گزیده و نقش خود را بنگارم . با خود میگفتم همانند خیلی از هنرمندان مشهور جهان حتما کسی را خواهم داشت که به سعی و گنجینه هایی که بدان دست پیادامه مطلب

اینجا مهرنگار است ... هر زمانی کارهایم تمام می شوند اولین چیزی که به ذهنم خطور میکند این است که من وبلاگی دارم که مدت های مدیدیست حرفی برای نوشتن در آن نداشته ام . به راستی نداشته ام؟ یا اینجا را محلی برای گشودن چرک ها و ناراحتی هایم برگزیده ام ؟با تمام وجودم آرزو دارم این جا مخاطبی نداشته باشد چراادامه مطلب

تمام سر های دنیا را میبُرم ولی دلم را نه ... .
دلم گیر است ... .
به آسمانی که شاهد به دار اویختن موجودی سیاه و چرک بود و برای کشتن جنین سقط شده اش تمام ساطور های دنیا را اجیر کرده بود ... .
به آسمان شب ... !

به جایگاهی رسیده ام که حقیقتا راحت می توانم بگویم : مذهب نه ! همین مذهبی نما های مضخرف که خودشان را پیرو خدا و پیغمبر می دانند باعث و بانی همه ی ماجرا اند .حالم از خودشان و شاید خدایشان به هم میخورد ! ماه رمضان ماهی که در آن من درون پیله ای شیشه مانند زندگی میکردم و احساساتم بیانگر ارادت و عشق عمیقادامه مطلب

در من یک تیمارستان وجود دارد
یک تیمارستان با هفتاد تختخواب
هفتاد تختخواب با هفتاد دیوانه
و سخت ترین کار دنیا را من میکنم
زمانی که از من می پرسند : خوبی ؟!
و من باید یک تیمارستان هفتاد تختخوابی را آرام کنم و با متانت صادقانه ای بگویم
" بله ، امروز خیلی خوبم " :)

"پویان اوحدی "

قدیما یه جوری آرامش داشتم انگار مُرده بودم !

الان یه جوری بیقرارم انگار دارم میمیرم !

در جایی ، منتهاي دنیا به زانو افتاده ام... خسته م. خیلی خسته .. کاش میشد حتی یکی دو ثانیه دلم آروم میشد. .. اندازه همون دو ثانیه امنیت داشتم .. قد همون دو ثانیه اعتماد داشتم. . . دو ثانیه نميترسيدم ... . دو ثانیه وحشت نمی کردم از وجودی به نام من. . فقط همین دو ثانیه . . ادامه مطلب